Myriam Vanroy

Myriam Vanroy

Beeldende kunst
Schilderen

Waarom bloemen?
Ik ben gefascineerd door bloemen. Ze zijn misschien klein en vergankelijk, maar dragen zoveel betekenis in zich, liefde, verlies, herinnering, viering. Ondanks hun kwetsbaarheid bezitten ze een stille kracht.
Daarom schilder ik ze groot, ik maak ze monumentaal, vol expressie en bewe

Beatrijslaan
117B
3110
Rotselaar
Myriamvanroy@telenet.be

Geboren 1963 in Hasselt.
Kunst loopt als een rode draad door mijn leven. Na het behalen van mijn Master in de Beeldende Kunsten koos ik ervoor mijn passie te delen met anderen. Twintig jaar lang stond ik als leerkracht in het deeltijds kunstonderwijs, waar ik generaties leerlingen begeleidde in hun eigen creatieve zoektocht. Het lesgeven gaf mij veel voldoening, maar tegelijk legde ik mijn eigen artistieke praktijk steeds meer opzij.

Na een burn-out moest ik opnieuw leren stilstaan en naar binnen keren. In die periode ontdekte ik de kracht van terugkeren naar het schilderen. Het penseel en de olieverf werden opnieuw vertrouwde metgezellen, een middel om mezelf te herontdekken en ruimte te geven aan mijn verbeelding. Het schilderproces werd een manier om opnieuw contact te maken met mijn intuïtie en om mijn creativiteit niet langer te beperken, maar vrij te laten stromen.

Mijn tuin werd daarbij mijn toevluchtsoord. Te midden van bloemen en planten vond ik rust en inspiratie. De natuur bood me niet enkel schoonheid, maar ook een bron van verwondering. Ik observeer de bloemen niet vanuit een klassiek, decoratief perspectief, maar probeer ze te benaderen vanuit een ander, soms bevreemdend standpunt. Hun vormen, structuren en kleuren nodigen uit tot experiment en tot een spel met herkenning en vervreemding.

Tijdens het schilderen verlies laat ik de werkelijkheid los en zoek naar een beeld dat verder gaat dan het alledaagse. De bloemen worden geen stilleven, maar een poort naar een andere beleving: gelaagd, soms onwerkelijk, altijd zoekend naar een balans tussen schoonheid en vervreemding.

Mijn werk vertelt uiteindelijk ook mijn eigen verhaal. Het is een proces van herstel, van herontdekking, en van de diepe verbondenheid met de natuur en mijn eigen verbeelding. Elk schilderij is een uitnodiging aan de kijker om samen met mij door die andere lens te kijken – om het gewone even vreemd te zien, en in dat bevreemdende juist iets essentieels te herkennen.